Turkse eer?

De ramp met de Fukushima-kerncentrale in Japan heeft regeringsleiders wereldwijd gedwongen hun kernenergiebeleid opnieuw te bekijken. Zo niet de Turkse premier. Hij heeft tijdens zijn bezoek in Moskou de bouwopdracht met de Russen getekend en de bouwdatum op april aanstaande al aangekondigd.

Erdogan: “Aan alles in het leven zijn risico’s verbonden. In make-up zitten schadelijke, chemische stoffen, daar stopt toch ook niemand mee? Dan moeten we ook geen gas gebruiken en geen oliepijpleidingen aanleggen. Ook daar kleven risico’s aan.”

Hij wil en zal Turkije in de 21ste eeuw naar ongekende hoogte te brengen.

Een paar feiten:

Sinds 2002 heeft Turkije een snelgroeiende economie met een jonge en groeiende bevolking maar ook een stijgende welvaart. Dat alles  leidt tot groeiende behoefte aan energie en Erdogan wil niet meer voor tweederde van zijn energie afhankelijk blijven van import van olie en gas uit het buitenland (Rusland). Dit was al in 2007 besloten.

Ook de locatie Akkuyu lijkt logisch; het ligt aan water, namelijk de Middellandse Zee en bij dichtbevolkte centra zoals Adana, Mersin en Antalya, waar de energiebehoefte alleen maar groter lijkt te worden. Ik ben geboren in Adana. Bijna al mijn familieleden wonen nog steeds in Adana en Mersin.  

Erdogan hoopt in juni herkozen te worden. Maar deze laconieke houding van de regering zet bij veel Turken kwaad bloed. Turken waren namelijk de grootste slachtoffers van de Tsjernobylramp in 1986. De wolk met het nucleaire gif was door de windrichting en de regen in de Turkse grond terechtgekomen. Met radioactieve stoffen besmette gewassen (tabak, thee, hazelnoten en sinaasappels) werden gewoon doorverkocht. Ook toen bagatelliseerde de overheid de gevaren voor de volksgezondheid. Het aantal kankerpatiënten is in die jaren explosief toegenomen. Verband tussen beiden werd weggewuifd. Kinderen zonder ledematen, misvormde hoofden, ontbrekende organen en miskramen of  vroeggeboorten. 

Heel Turkije ligt op een breuklijn; denk aan de heftige aardbeving in de regio Istanbul in 1999 met een kracht van 7,4 op de schaal van Richter. 20.000 doden.

Turken en Erdogan voorop hebben het altijd over eer. Respect en eer staan hoog in het vaandel. Met deze houding schoffeert Erdogan met zijn regering niet alleen de Turkse bevolking maar ook de Japanse bevolking. Alleen al uit respect had hij, net als de Duitse premier Merkel, de ondertekening en de aankondiging voor de bouw, met een paar maanden uit kunnen  stellen. Hij kan veel leren van de Japanse eer.

(Eerder verschenen in de Telegraaf 18 maart 2011)

Deel Dit