Malta

In mijn wekelijkse presentatie bij radio 5, ontvang ik af en toe buitenlandse gasten en is de voertaal Engels. In het dagelijks leven kan ik mij meestal goed redden met mijn Engels. Maar als presentatrice van een radioprogramma vind ik dat mijn Engels beter moet zijn. Natuurlijk, ik spreek Turks, Nederlands, Engels een beetje Duits en zelfs een paar woorden Frans en Arabisch, maar alleen met mijn Nederlands en mijn Turks kan ik echt voor de dag komen.

Na mijn ongeluk, ruim viereneenhalf jaar geleden, zijn we niet meer echt op vakantie gegaan. De afgelopen zomer verdiende die naam niet, een goede reden om voor het bijspijkeren van mijn kennis van de Engelse taal, een cursus in Malta te volgen en niet in het koude Engeland of Ierland. [Lees verder...]

Dubbelleven

Oud of ziek zijn is niet sexy. Oud zijn kun je niet verbergen, een zichtbare handicap ook niet. Met de economische crisis en de aangekondigde bezuinigingen dreigen mindervaliden en ouderen de eerste slachtoffers van werkloosheid te worden en te blijven. Voor hen is werken topsport net als de Paralympics. Mensen met een handicap zijn gemotiveerde en daarom goede werknemers.  De bekende sportcommentator  Mart Smeets is heel duidelijk over mindervaliden. Toen zijn mening werd gevraagd over de Paralympics, antwoordde hij met de wedervraag; “Wie wil dat nou zien? Wie wil er kijken naar sporters zonder arm of been?”  Smeets moest er niets van hebben, zijn gezicht sprak boekdelen.

Volgens zijn overtuiging, kijken mensen liever naar mooie, gezonde mensen. Misschien verwoord hij wat veel mensen denken.

Ik kan niet ontkennen dat ik sinds mijn ongeluk bang ben dat mensen mij in een rolstoel niet aantrekkelijk vinden. Toch wil ik graag aantrekkelijk gevonden worden en vind ik het fijn als vrienden zeggen dat ik er goed uit zie.

[Lees verder...]