Wat hebben de Groene Telegraaf en de verleidingskunsten van Eberhard van der Laan met elkaar te maken?

De minister voor Wijken, Wonen en Integratie wil moeders van Turkse en Marokkaanse afkomst verleiden om in dezelfde school waar ze elke dag hun kind brengen, Nederlandse taalcursussen te volgen.

Het gaat om een groep vrouwen die hier al lang wonen – soms wel twintig jaar – de taal niet of nauwelijks spreken, maar geen inburgeringsplicht hebben. Hij kan ze niet dwingen.

Daarom bracht hij in 2009 een wijziging van de Wet inburgering (vrijwillige inburgering, persoonlijk inburgeringsbudget en harmoniseren handhavingstermijnen) tot stand. Een van de onderdelen van deze kwaliteitsverbetering betreft de vrijwillige inburgeraars en het opnemen van de vrijwillige inburgering in de Wet inburgering.

Van der Laan beseft dat zijn aanpak soft zal worden gevonden en verklaart dat deze aanpak minder soft is dan men denkt. De morele druk op deze vrouwen is groot. De boodschap aan deze moeders is: “Het is goed voor u, uw buren, andere contacten. Maar bovenal voor uw kinderen is het belangrijk dat u de Nederlandse taal leert”. De lessen zijn basaal en worden gezien als een voortraject voor de echte inburgeringcursus. Hij hoopt deze vrouwen te verleiden om vrijwillig door te gaan met de brede, moeilijkere inburgeringscursus.

Waarom niet straffen of dwingen door middel van sancties bijvoorbeeld? [Lees verder...]