Mijn tweede week Engels voor gevorderden zit er bijna op. Ik geniet van het zachte zomerse weer op Malta en ga elke ochtend enthousiast naar mijn lessen. Mijn lief ondersteunt mij waar nodig en lijkt in zijn element te zijn. Als ik in de les zit kan hij zijn gang gaan, er op uit, naar het strand, Malta verkennen, of winkelen. Hij prefereert het dakterras van de school om in de schaduw zijn boekjes te lezen.

Hij zegt dat hij geen zin heeft om er alleen op uit te gaan. Met mij erbij vindt hij het leuker. Klinkt als de ideale man toch?

Na de les bezoeken we middeleeuwse stadjes, gebouwd op heuvels. De straten en de stoepjes zijn smal en het verkeer gaat er met een overdreven trefzeker tempo doorheen. Vanuit mijn rolstoelpositie niet altijd even comfortabel. Daar komt bij dat wij onderling nog wel eens van mening verschillen over welke weg het beste begaanbaar, het minst stijl, het veiligst, of het comfortabelst is. Mijn lief is niet zo’n overlegger en prater, hij is meer van het doen en niet zeuren. [Lees verder...]