Omlaag trouwen

‘Ik wil trouwen’ heet de Nederlandse vertaling van de Egyptische schrijfster Ghada Abdel Aal. Zij studeerde farmacie, werkte in een apotheek en op haar 24ste al, werd ze op de huwelijksmarkt als een hopeloos geval beschouwd. Het leek of iedereen in haar omgeving nog maar over één onderwerp kon praten: ‘hoe haar aan de man te brengen’. Ze lachte er maar om en daarbij had ze veel steun aan haar moeder. In Arabische landen kan je nog zo gestudeerd hebben; als je niet snel een man aan de haak slaat ben je niet slim. Toen haar moeder overleed en al haar vriendinnen trouwden had ze niemand meer om in vertrouwen te nemen. Ze begon over dit onderwerp te schrijven op haar blog. Het werd onmiddellijk een succes. Saoedische meisjes schreven dat zij op hun 18e al worden afgeschreven als ze nog niet verloofd zijn. Inmiddels is Ghada 32 jaar en nog steeds niet gehuwd.

Hoewel vrouwen wereldwijd nog steeds zijn achtergesteld op mannen, doen zij het toch steeds beter.

Niet alleen in Europa, maar ook in de Aziatische en Arabische landen. Eigenlijk kunnen we spreken van een explosieve sociale stijging van vrouwen door eigen kracht. Ze hebben aanzien en zijn financieel dermate onafhankelijk dat ze niet meer (omhoog) hoeven te trouwen. Arabisch of Europees, maagd of geen maagd; één ding hebben al deze vrouwen gemeen, hoe langer ze wachten hoe moeilijker ze het hebben met het vinden van een geschikte huwelijkskandidaat. Of het nu Bridget Jones is of de hoofdpersoon uit ‘ik wil trouwen’, of mijn vriendinnen uit Amsterdam, ze zoeken allemaal die ene mooie man die intelligent, zelfstandig, manlijk en lief is en voor nageslacht kan zorgen. Deze vrouwen zijn de leeftijd van 30 jaar (sommigen ruim) gepasseerd. Hebben ze geen recht op een gelijkwaardige man? Natuurlijk wel. Heeft de man geen recht om een voor hem zo geschikt mogelijke partner te vinden? Natuurlijk wel. Maar de man, zo blijkt ook uit het boek van Abdel Aal, kan ongestraft flirten, uitgaan en wachten met trouwen tot zijn veertigste. En op zijn veertigste kan hij nog steeds trouwen met een bloempje van twintig.

‘Het dagboek van Bridget Jones’ en ‘Ik wil trouwen’ gaat over de groep vrouwen die nog een nest willen stichten. Het boek had mijns inziens net zo goed ‘ik wil kinderen’ kunnen heten. De vrouwen zoeken in een groep van mannen die op datzelfde moment níet op zoek zijn.

Ik voorspel dat steeds meer vrouwen omlaag zullen trouwen. Twee vliegen in een klap: steeds meer mannen die op economisch en academisch opzicht achterblijven, maken zich nuttig door succesvolle, oudere vrouwen te trouwen en haar op de valreep kinderen te schenken. Zo worden van Japan tot Nederland weer meer kinderen geboren.

Het enige wat moslima’s nog op hun westerse zusters achterlopen is ‘hoe te genieten’ van hun seksualiteit tijdens dat wachten op die ene man. Maagd op je 32ste is immers net zo tegennatuurlijk als uitgehuwelijkt worden op je 14e.

(Eerder verschenen in de Telegraaf 10 december 2010)

Deel Dit