Malta

In mijn wekelijkse presentatie bij radio 5, ontvang ik af en toe buitenlandse gasten en is de voertaal Engels. In het dagelijks leven kan ik mij meestal goed redden met mijn Engels. Maar als presentatrice van een radioprogramma vind ik dat mijn Engels beter moet zijn. Natuurlijk, ik spreek Turks, Nederlands, Engels een beetje Duits en zelfs een paar woorden Frans en Arabisch, maar alleen met mijn Nederlands en mijn Turks kan ik echt voor de dag komen.

Na mijn ongeluk, ruim viereneenhalf jaar geleden, zijn we niet meer echt op vakantie gegaan. De afgelopen zomer verdiende die naam niet, een goede reden om voor het bijspijkeren van mijn kennis van de Engelse taal, een cursus in Malta te volgen en niet in het koude Engeland of Ierland.

Republiek Malta behoort tot de Europese Unie en het Gemenebest van Naties; het voormalig Britse Gemenebest.  Bijna iedereen spreekt hier Engels. Klasjes van maximaal tien cursisten, met allerlei nationaliteiten uit de hele wereld en alle leeftijden. Alleen het  niveau is ongeveer vergelijkbaar, althans op dat criterium zijn de klassen samengesteld.

We praten zelfs over de politiek van Malta. Het lijkt erop dat er ook hier vergelijkbare problemen spelen als in Nederland. Van werkeloosheid, tot de aanbesteding van het busvervoer. De mensen klagen over alles wat geprivatiseerd is. Maar er spelen ook specifieke Maltese zaken. Vijfennegentig procent van de bevolking is katholiek. De kerk heeft niet alleen invloed op het dagelijkse leven maar ook op de politiek. Zelfs als je minderjarig of slachtoffer van verkrachting bent, is abortus verboden. De zwangerschap moet voldragen worden en daarna kan besloten worden om het kind af te staan. Zo mochten echtparen tot voor kort wel uit elkaar gaan maar niet scheiden.

De kerk intervenieerde in het referendum met de leuze: “Als je vóór de scheiding stemt, stem je tegen God”.  Het volk stemde vóór de scheiding. De kerk betuigde spijt.

Na de lessen gaan we er op uit. Het is hard werken voor mijn lief. Op zulke momenten denk ik met weemoed aan het mooie vlakke Holland. Als we meer willen zien nemen we een taxi. “Kijk”, wijst de taxichauffeur ons op het parlementgebouw in Valetta, “Hillary Clinton is op bezoek.” Hoe bizar. De kans om een Amerikaanse politicus tegen te komen in Malta, is groter gebleken dan in Washington. Mijn kinderen vinden mij leergierig en stoer. Ik heb andere redenen voor deze combinatiereis. Mijn rolstoelgebondenheid is een dusdanige belemmering op vakanties dat ik niet alles kan doen wat ik gewend was. Wat is dan een betere afleiding dan een cursus in den vreemde? Ik vergeet even mijn pijn en beperkingen, ook als de lift stuk is en ik door vier man naar de eerste etage getild moet worden. En mijn Engels gaat er op vooruit.

(Eerder verschenen in De Telegraaf 21 oktober 2011)

Deel Dit