Inburgering Turken

Met de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep is een einde gekomen aan de inburgeringsplicht die de overheid oplegde aan Turkse burgers in Nederland. De plicht is in strijd met verdragen tussen Turkije en de Europese Unie. Verder procederen kan niet en het verdrag veranderen of opheffen zal evenmin lukken, daar de medewerking van álle landen van de Unie én Turkije nodig is.

Is de inburgering van Turken met deze uitspraak overbodig geworden? Natuurlijk niet. Dat het inburgeren niet verplicht is of dat men zich hier niet welkom voelt mag voor geen enkele oud- of nieuwkomer uit Turkije een excuus zijn om niet in te burgeren.

Net zo min als de inburgering van Oost-Europese burgers overbodig is. Turken hebben weliswaar een grotere afstand tot de Nederlandse cultuur, het is echter een misverstand dat de Oost-Europeanen dichter bij de Nederlandse cultuur staan omdat zij dezelfde joods-christelijke waarden en normen zouden delen. Oost-Europeanen zijn conservatiever in de belijdenis van hun religie. Waarom ‘zij’ op ‘ons’ lijken zit hem onder andere in uiterlijke kenmerken en leefwijze. Blond met blauwe ogen, vrijere, blotere kledingstijl, alcohol drinken en varkensvlees eten. Ook niet onbelangrijk: de vrouwen zijn vrijer; althans zo lijkt het. Ze hebben ogenschijnlijk een vergelijkbaar seksueel moraal maar in Poolse lesboeken staat dat homoseksualiteit een te genezen ziekte is en condooms niet gewenst. Uiterlijke schijn?

Bovendien blijken Oost-Europeanen zich meer te herkennen in de niet-westerse culturen dan in de Nederlandse cultuur. Bijvoorbeeld in de omgang met familie, het hebben van een hechtere gemeenschapscultuur, de gastvrijheid, maar ook zaken als elkaar helpen, delen. Kortom, de groep komt vóór het individu.

Misverstand twee is dat bij inburgering van nieuwkomers, vanzelfsprekend wordt aangenomen dat de nieuwkomers een ‘lage cultuur’ vertegenwoordigen en dat het gaat om laagopgeleiden.  Zij moeten ónze ‘hogere cultuur’ en taal leren. Menig hoogopgeleide, moderne Turk, die met hoge verwachtingen naar Nederland komt, raakt in een cultuurshock. En precies daarom is inburgering voor élke nieuwkomer een gewenste zaak. Het gaat niet om beter of slechter. Het gaat om het leren kennen van andere waarden en normen.

De juridische overwinning mag onder Turken voor euforie zorgen, de achterstand die zij hebben, ook onder de derde generatie jongeren, is beschamend en zorgwekkend. De advocaten die deze zaak hebben aangespannen en gewonnen, zouden een voorbeeld moeten zijn voor alle Turken die zich niet voldoende inspannen. Deze juristen – Turkse Nederlanders – hebben immers hier gestudeerd!

Nederland is nog altijd het land van kansen en mogelijkheden. Die laten liggen is een doodzonde.

Allah verandert de toestand van een gemeenschap niet totdat zij hun eigen toestand verandert.

(soera Ar-raad, vers 11)

(Eerder verschenen in de Telegraaf 19 augustus 2011)

Deel Dit

1 comment

  1. steven strijckers

    en de belgen wel verplichten inburgering te laten doen hoe krom kan je zijn
    racisten zijn ze en anders niks

Comments are closed.