Eerwraak

Wat is dat toch met eerwraak? Het past niet in deze tijd en zeker niet in dit land. In ’33 verschijnt van A. den Doolaard “De herberg met het hoefijzer”. Nog steeds zijn er scholieren die dit boek op hun lijst plaatsen. Niet verwonderlijk. Het is een spannend verhaal, waarin de hoofdpersoon, indirect betrokken raakt bij een geval van eerwraak. Maar het verhaal speelt in Albanië. Ver van ons bed.

Eerwraak is moord op degene die schuldig is aan het verlies van de zedelijke eer van de stam of familie. Met deze moord zou de eer van de familie gered kunnen worden. In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt is eerwraak niet iets dat ingegeven wordt door religie zoals de Islam. Eerwraak is een regionaal gebonden verschijnsel.Doorgaans zijn het de vrouwelijke familieleden die verantwoordelijk worden gehouden voor aantasting van de zedelijke eer. Meisjes moeten hun maagdelijkheid bewaren tot het gearrangeerde of goedgekeurde huwelijk. Ik ken verhalen van weggelopen meisjes die vergeven worden door de vader of de broer. Maar de druk van de gemeenschap om het meisje te straffen, de familienaam te zuiveren kan soms zo groot zijn dat de ouders in kwestie voor een dilemma komen te staan. Verhuizen en breken met de gemeenschap of toch een daad stellen. Diezelfde gemeenschap heeft ook last van die erecodes maar niemand durft ze te doorbreken.

Hulpverleners moeten een juiste inschatting maken als eerwraak dreigt. Maar hoe weet je of de uitspraak: “Ik maak je af”, serieus is? Daarnaast is een speciale aanpak vereist. Normaal gesproken wordt er in hulpverleningssituaties tussen ouders en kind bemiddeld. Terwijl bij zaken waarbij de eer van de familie is aangetast, de ouders juist het gevaar voor deze meiden kunnen vormen. In de indrukwekkende documentaire; “Code Rood”, van Jessica Villerius zien we dat geïnterviewde meisjes beschermd worden tegen herkenning door het gebruik van fictieve namen, stemvervorming en het dragen van een masker. Voor de ouders van een Turks meisje dat slachtoffer is van aanranding binnen de eigen familie is dit niet genoeg. Door Jeugdzorg geïnformeerd, zetten zij zoveel druk op hun dochter dat deze zich vlak voor de uitzending terugtrekt. De documentairemaakster moet kiezen voor het verhaal of het meisje. Ze kiest voor het meisje en vernietigt het materiaal.

Voor de hulpverleners moet het achteraf ook een kwelling zijn te weten dat de cliënt niet geholpen is en de dader vrijuit gaat. De eer van de familie gered?

Deel Dit

1 comment

  1. Nico

    “Doorgaans zijn het de vrouwelijke familieleden die verantwoordelijk worden gehouden voor aantasting van de zedelijke eer.” Ja, en doorgaans zijn het mannen die de eer (en het lichaam) van de betreffende vrouw schenden. ’s Lands wijs, ’s lands eer, zoals een Nederlands gezegde luidt. Ik kan er niets aan doen maar ik vind het hypocriet.

    Als het nou nog een religieuze reden had kon ik er misschien nog een beetje begrip voor opbrengen (hoewel, voor mensen die dergelijke idiote standpunten aanhangen heb ik eerlijk gezegd helemaal geen begrip). Dan kunnen mensen in ieder geval nog zeggen dat het van hun geloof moet. Maar het heeft een culturele achtergrond. Waarmee de mens zichzelf verantwoordelijk maakt. En zijn geloof ten schande maakt.

Comments are closed.