Columnisten laten zich inspireren door alles wat zij zien, lezen, horen of interpreteren. De drijfveer is afwisselend verontwaardiging, opwinding, blijdschap of verdriet. Dan moet de ‘hele wereld’ daar over horen en wakker geschud worden. In elk gesprek, film, artikel, vergadering ziet een columnist een potentieel verhaal. De afweging tussen ‘wat is privé en hoe maak je dat wat privé is, collectief herkenbaar’, is niet altijd even makkelijk. Des te groter de voldoening wanneer het lukt om een privéverhaal of een privéopvatting op te tillen naar het herkenbare en daarbij troost te bieden of een spiegel voor te houden met soms een wijze les tot besluit. Het universele in een verhaal is wat alle mensen bindt. Dat blijkt altijd weer grens- en cultuuroverschrijdend.
Vorige week blikte ik terug op 12,5 jaar columns schrijven in De Telegraaf. Vandaag neem ik met deze column afscheid. [Lees verder...]
Reacties