8 Maart Internationale Vrouwendag

Aanstaande dinsdag is het Internationale Vrouwendag 8 maart. 

Hier leeft dat niet. Ook onder vrouwen niet. Vrouwenrechten zijn goed in de wet verankerd. Hier kunnen vrouwen kiezen en leven zoals ze willen. Emancipatie van de Nederlandse vrouw is voltooid en verder moet je niet zeuren. In Turkije leeft 8 maart wel en dit jaar zal men het helemaal weten. Dankzij Hatice. Helaas heeft ze het met haar leven moeten bekopen.

De twintigjarige, Koerdische Hatice loopt weg van huis om te trouwen met haar geliefde.

Ze wordt opgespoord. De familie komt bij elkaar en besluit tot eremoord. De broer moet het uitvoeren. Hij reist naar het stadje, doet vriendelijk en wint haar vertrouwen. Hij haalt haar over om bij de kust te wandelen. Hij brengt haar met 40 messteken om en gooit haar lichaam in de beek. Het lijk van Hatice wordt snel gevonden. Niet alleen de broer maar alle 11 familieleden worden gearresteerd. De roep in Turkije om alle 11 net zo zwaar te straffen als de moordenaar is groot. Net als de verontwaardiging.

Hatice’s lichaam wordt naar een ziekenhuis gebracht maar de familie wil het niet ophalen, noch begraven. Voor de vrouwen uit de wijk van Hatice is de maat vol. Ze halen het stoffelijk overschot op en dragen de doodskist op hun schouders naar de begraafplaats. Ontroerende beelden van traditioneel uitziende vrouwen met hoofddoeken die leuzen roepen dat ze eremoorden en mishandeling van hun mannen niet meer pikken. Massaal protest. Niet van bovenaf, niet vanuit vrouwenorganisaties in grote steden, maar vrouwen uit de ‘doelgroep’ komen in opstand. De Turkse overheid is nu een actie begonnen tegen geweld tegen vrouwen. Langs snelwegen door het hele land staan billboards met teksten als: “Een echte vent slaat geen vrouwen”.

In Nederland hebben we keuzevrijheid. Uit onderzoek blijkt dat die keuzevrijheid niet perse leidt tot meer geluk. Het heeft zelfs een schaduwkant.

Binnenkort wordt in de Tweede Kamer de nieuwe wetgeving rond prostitutie behandeld. Het uitgangspunt is het tegengaan van dwang en uitbuiting van vrouwen. Met betere paspoortcontrole moet vrouwenhandel worden voorkomen. Ook moet geregistreerd worden op illegaliteit, leeftijd, werk- en verblijfsvergunningen en er moet belasting worden betaald.

Maar de prostituees zelf zijn kritisch. Ze vinden de regels te streng. Twee eigenaren van raambordelen op de Amsterdamse Wallen, Jan Broers en zijn collega Klaas, leggen uit waarom: “Stel een vrouw werkt naast haar rechtenstudie in de prostitutie. Als ze afstudeert wil ze ermee ophouden. Maar die registratie belemmert haar carrière; sommige banen kan ze vergeten. En sommige vrouwen krijgen spijt maar raken die registratie ook niet kwijt.”

Een bewuste keuze impliceert dat je vooraf alle voor- en nadelen hebt overwogen. Toch? En wat belastingafdrachten betreft; de prostituee bouwt rechten op maar ook financiële kredietwaardigheid. Handig ook voor een ex-hoer wanneer een hypotheek aangevraagd moet worden als het huisje-beestje-kindje-tijd aanbreekt.

Interessant, zo een rechtenstudente die later rechter wordt. Ze kan zo maar te maken krijgen met een ‘oude’ klant; die nu collega-rechter blijkt te zijn.

Maar waarom moet alleen zij, de ex-hoer, hier onder lijden? Hij, hoerenloper maar ook rechter, was er toch ook bewust bij?

Moge viering van de Internationale Vrouwendag ooit in Turkije tot deze luxe problemen leiden.

(Eerder verschenen in de Telegraaf 4 maart 2011)

Deel Dit